Co może połączyć Vermeera i Yasujirō Ozu z fotografią kobiecą? Pokój, cisza i chwile, w których pozornie nic się nie dzieje. O tym, dlaczego właśnie wtedy można zobaczyć najwięcej.

Esej o tym, jak patrzenie na jednego człowieka zmienia się z czasem, dlaczego portret mówi tyle samo o osobie patrzącej, co o tej portretowanej, i co Rembrandt może nam powiedzieć o uważności, bliskości oraz zobaczeniu kobiety naprawdę.