Esej o tym, jak patrzenie na jednego człowieka zmienia się z czasem, dlaczego portret mówi tyle samo o osobie patrzącej, co o tej portretowanej, i co Rembrandt może nam powiedzieć o uważności, bliskości oraz zobaczeniu kobiety naprawdę.

Niektóre z najważniejszych chwil wydarza się wtedy, gdy pozornie nic się nie dzieje. O Vermeerze, „Dziewczynie z perłą”, ciszy, świetle i fotografii, która nie szuka perfekcji, lecz prawdziwej obecności.